Umowa dożywocia to umowa, w której właściciel przenosi własność nieruchomości na nabywcę, a nabywca w zamian zobowiązuje się zapewnić mu dożywotnie utrzymanie: przyjąć jako domownika, dostarczać wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić pogrzeb (art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego). Wymaga aktu notarialnego, kosztuje co najmniej 2% wartości nieruchomości tytułem PCC plus taksę notarialną, a – w przeciwieństwie do darowizny – co do zasady nie liczy się do zachowku. Ceną za to jest trwałe, trudne do zerwania zobowiązanie, które obciąża nieruchomość nawet po jej sprzedaży.
NAJWAŻNIEJSZE WNIOSKI
- Dożywocie jest umową odpłatną – nabywca dostaje nieruchomość, ale bierze na siebie opiekę nad zbywcą do końca jego życia.
- Forma: akt notarialny. Umowa zawarta w zwykłej formie pisemnej jest nieważna.
- Podatek: PCC 2% od wartości rynkowej nieruchomości, także między najbliższą rodziną – nie ma tu zwolnienia jak przy darowiźnie.
- Zachowek: nieruchomości przekazanej w zamian za dożywocie co do zasady nie dolicza się do spadku przy liczeniu zachowku.
- Dożywocie obciąża nieruchomość – kolejny właściciel też musi je wykonywać.
- Rozwiązanie umowy przez sąd jest możliwe tylko w wyjątkowych wypadkach; częściej sąd zamienia dożywocie na rentę.
Co dokładnie musi zapewnić nabywca
Art. 908 § 1 KC wymienia świadczenia, które obowiązują, jeśli umowa nie stanowi inaczej:
- przyjęcie zbywcy jako domownika i zapewnienie mu mieszkania,
- wyżywienie, ubranie, światło i opał,
- odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie,
- pogrzeb odpowiadający miejscowym zwyczajom, na własny koszt.
Strony mogą ten zakres zmienić – rozszerzyć (np. o opłacanie leków i rehabilitacji) albo zawęzić (np. wyłączyć wspólne zamieszkanie, jeśli zbywca chce mieszkać sam). W praktyce warto to zrobić, bo spory o dożywocie najczęściej dotyczą właśnie tego, „co się należy”. Dobre umowy opisują m.in., który pokój zajmuje dożywotnik, kto płaci rachunki i leki, jak wygląda opieka, gdy nabywca mieszka w innym mieście.
Można też ustanowić służebność osobistą dla zbywcy – np. dożywotnie prawo korzystania z określonego pokoju (art. 908 § 2 KC). Dożywocie może obejmować także osoby bliskie zbywcy, np. małżonka (art. 908 § 3 KC).
Dożywocie, darowizna, sprzedaż z zastrzeżeniem – porównanie
| Kwestia | Umowa dożywocia | Darowizna | Sprzedaż |
|---|---|---|---|
| Co dostaje zbywca | dożywotnie utrzymanie i opiekę | nic | cenę |
| Forma | akt notarialny | akt notarialny | akt notarialny |
| Podatek | PCC 2% (płaci nabywca) | podatek od spadków i darowizn; zwolnienie dla „zerowej grupy” po zgłoszeniu | PCC 2% (płaci kupujący) |
| Zachowek | co do zasady nie dolicza się | dolicza się | nie dolicza się |
| Odwołanie / rozwiązanie | tylko w wyjątkowych wypadkach przez sąd (art. 913 § 2 KC) | odwołanie za rażącą niewdzięczność | nie |
| Ciężar na nieruchomości | tak, wpis w dziale III księgi wieczystej | nie (chyba że ustanowiono służebność) | nie |
Ile kosztuje umowa dożywocia
Na koszt składają się trzy pozycje:
- PCC 2% od wartości rynkowej nieruchomości – płaci nabywca, pobiera go notariusz przy akcie,
- taksa notarialna liczona od wartości nieruchomości według rozporządzenia w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej, plus 23% VAT,
- opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej (wpis własności i dożywocia) oraz wypisy aktu.
Przykład dla mieszkania wartego 400 000 zł:
| Pozycja | Wyliczenie | Kwota (maksymalnie) |
|---|---|---|
| PCC | 2% × 400 000 zł | 8 000 zł |
| Taksa notarialna netto | 1 010 zł + 0,4% × (400 000 – 60 000) zł | 2 370 zł |
| VAT od taksy | 23% × 2 370 zł | 545,10 zł |
| Razem bez wpisów i wypisów | ok. 10 915 zł |
Taksa to stawka maksymalna – notariusz może pobrać mniej, a od 5 listopada 2026 r. drożej kosztują m.in. wypisy (12 zł za stronę od 1. do 10.) i złożenie wniosku o wpis do księgi (do 300 zł). Dla porównania darowizna tego samego mieszkania dziecku jest zwolniona z podatku, jeśli zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego w ciągu 6 miesięcy.
Uwaga podatkowa dla zbywcy: jeśli nieruchomość została nabyta mniej niż 5 lat przed zawarciem umowy (licząc od końca roku nabycia), organy podatkowe traktują przekazanie jej w zamian za dożywocie jako odpłatne zbycie, co może oznaczać PIT. Przed podpisaniem warto to sprawdzić z doradcą.
Dożywocie a zachowek
To najczęstszy powód, dla którego rodzice wybierają dożywocie zamiast darowizny. Zachowek liczy się od spadku powiększonego o darowizny (art. 993 KC), a umowa dożywocia darowizną nie jest – nabywca płaci za nieruchomość opieką. Rodzeństwo, które nie dostało nic, nie może więc co do zasady domagać się zachowku od wartości mieszkania przekazanego w zamian za dożywocie.
Granica jest jedna: umowa musi być prawdziwa. Jeśli z okoliczności wynika, że strony zawarły dożywocie tylko po to, by obejść zachowek, a nabywca nie zamierzał nic świadczyć (umowa pozorna), sąd może uznać, że w rzeczywistości była to darowizna. Mocnym argumentem w takim sporze jest to, czy opieka była faktycznie sprawowana. Więcej o liczeniu zachowku piszemy w tekście o zachowku po rodzicach, a o darowiźnie dla jednego dziecka – w artykule przepisanie domu na jedno dziecko bez zgody drugiego.
Co, jeśli relacje się psują
Kodeks przewiduje dwa rozwiązania – oba przez sąd:
- Zamiana dożywocia na rentę (art. 913 § 1 KC) – gdy między stronami wytworzą się takie stosunki, że nie można wymagać, by pozostawały w bezpośredniej styczności. Sąd zamienia wtedy świadczenia w naturze na comiesięczną kwotę pieniężną odpowiadającą ich wartości.
- Rozwiązanie umowy (art. 913 § 2 KC) – tylko w wyjątkowych wypadkach i tylko wtedy, gdy dożywotnikiem jest sam zbywca. Nieruchomość wraca wtedy do zbywcy. Sądy stosują to rzadko, typowo przy rażącym zaniedbaniu opieki albo przemocy.
Prawo dożywocia jest niezbywalne (art. 912 KC) – dożywotnik nie może go sprzedać ani przekazać. Może natomiast dochodzić świadczeń w sądzie, a także egzekwować je od każdego kolejnego właściciela nieruchomości, bo dożywocie jest wpisywane do księgi wieczystej i obciąża nieruchomość (art. 910 KC).
Ryzyka – dla obu stron
Dla zbywcy: traci własność od dnia podpisania aktu. Jeśli nabywca przestanie świadczyć, odzyskanie nieruchomości jest trudne i długotrwałe. Dlatego zakres opieki trzeba opisać w umowie konkretnie.
Dla nabywcy: zobowiązanie trwa do śmierci dożywotnika i nie ma limitu kosztów – przy długiej, ciężkiej chorobie opieka może kosztować więcej niż wartość mieszkania. Nabywca może sprzedać nieruchomość, ale kupujący przejmie ją razem z obciążeniem, co w praktyce mocno obniża cenę.
Dla wierzycieli zbywcy i osób, którym zbywca płaci alimenty: przeniesienie nieruchomości w zamian za dożywocie może być wobec nich bezskuteczne (art. 916 KC – ochrona osób uprawnionych do alimentów; skarga pauliańska z art. 527 KC).
Najczęściej zadawane pytania
Czy umowę dożywocia można zawrzeć z obcą osobą?
Tak. Nabywcą nie musi być członek rodziny – może to być każda osoba fizyczna, a także np. fundacja. Na rynku działają firmy oferujące „rentę dożywotnią” – to zwykle inna konstrukcja (sprzedaż lub umowa renty), więc przed podpisaniem trzeba sprawdzić, jaka umowa faktycznie jest zawierana.
Kto płaci podatek przy umowie dożywocia?
Nabywca – 2% PCC od wartości rynkowej nieruchomości. Zwolnienie dla najbliższej rodziny, znane z darowizny, przy dożywociu nie obowiązuje.
Czy po śmierci dożywotnika rodzeństwo może żądać zachowku?
Co do zasady nie, bo nieruchomość przekazana w zamian za dożywocie nie jest darowizną. Wyjątkiem jest umowa pozorna, którą sąd uzna za ukrytą darowiznę.
Czy można sprzedać mieszkanie obciążone dożywociem?
Tak, ale nowy właściciel przejmuje obowiązek świadczeń wobec dożywotnika, bo dożywocie obciąża nieruchomość i jest wpisane do księgi wieczystej.
Jak rozwiązać umowę dożywocia?
Polubownie – nową umową w formie aktu notarialnego. Bez zgody drugiej strony – tylko przez sąd, który najczęściej zamienia dożywocie na rentę, a rozwiązuje umowę jedynie w wyjątkowych wypadkach.
Podstawa prawna: Kodeks cywilny – art. 908–916, 993, 527 (t.j. Dz.U. 2026 poz. 795); ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. 2026 poz. 191); rozporządzenie w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej (zmiana: Dz.U. 2026 poz. 1370). Stan prawny na 22 listopada 2026 r.
Zdjęcie: Dirk Kobow, Wikimedia Commons, licencja CC BY 3.0.
Ważne: Treści mają charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej. Przepisy się zmieniają, a każda sprawa jest inna – w indywidualnej sytuacji skonsultuj się z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.







